از میان تمامی ویروس هایی که توست بشرشناسایی شده اند،باکولوویروس هابیشترین فایده راداشته اند.خانواده باکولوویروس ها(Baculoviridae)به علت اینکه درایجاد بیماری زایی در حشرات فوق العاده اختصاصی هستنداهمیت خاصی دارند.مبارزه باآفات نباتی ازدیرباز یکی ازدغدغه های مهم تولیدکنندگان محصولات کشاورزی بوده است.در دهه های گذشته کنترل شیمیایی با آفت کش ها همواره به عنوان موثرترین روش مبارزهمورد توجه بوده است واین درحالی است که به مرور اثرات مخرب زیست محیطی،اخلاق در تعادل طبیعی،نابودی دشمنان طبیعی ودر نهایت مقاوم شدن آفات به سموم شیمیایی موجب گردیدکه سایرروش های کنترل آفات از جمله بیولوژیک مورد توجه جدی قرار گیرد.امروزه استفاده از میکروارگانسیم های مفید نظیرباکتری ها،قارچ هاوویروس هاکه موجب بیماری در حشرات شده وتحت نام حشره کش های میکروبی طبقه بندی شده اند به مرور جایگاه خودرابه عنوان یکی از ابزارهای موثردر کنترل بیولوژیک حشرات پیدا نموده اند.حشرهکش های میکروبی شامل حشره کش های قارچی،باکتریایی وویروسی می باشند که به اشکال مختلف تجاری به صورت پودری ( (wpومایع به بازار عرضه میشوند.استفاده ازآفت کش های بیولوژیکی در جهان تنها 1درصداز سهم مصرف را در مقایسه با سایرآفت کش ها دارد (پاول ورودس1994).تا کنون در بیش از 500گونه از آفات،بیماری های ویروسی گزارش و توصیف شده است(لویس ومیلر1997).کولو ویروس های بیماری زا در حشرات برای انسان ودام کاملابی خطرمی باشندوهیچ گونه گزارشی مبنی برایجاد بیماری بر روی انسان دام وحتی پرندگان که ازلاروهای آلوده تغذیه نموده اند ،ارائه نشده است

امروزه با استفاده گسترده از مواد شیمیایی در باغات و مزارع که منجر به ریشه کن شدن نسل موجودات و عوامل بیماری زا میشود بیم این است که حشرات ومیکرو ارگانیسمهای مفید نیز برای همیشه از بین بروند. این در حالی است که واژه مفید و غیر مفید را ما انسانها بر حسب نیاز های مصرفی خود ابداع کرده ایم .اعتقاد بسیاری از دانشمندان این است که تنوع زیستی بیشتر بین موجودات برابر است با سلامتی بیشتر محیط زیست. یقینا یک فضای سبز با تنوع بیشتر بقای بیشتری خواهد داشت. بنابراین سعی آنها در جلوگیری از ریشه کن شدن بعضی از حشرات و پاتوژنهایی است که در یک سیستم باعث خسارت به گیاهان می شوند.
کنترل بیو لوژیک عبارت است از استفاده از یک عامل بیماریزا یا یک حشره به منظور کاهش خسارت ناشی از یک نوع آفت . این روش مخصوصا برای محل هایی مثل گلخانه ها و محیط های بزرگ مصنوعی مناسب است . هدف از کنترل بیو لوژیک ریشه کن کردن آفاتی که به گیاهان آسیب وارد می کنند نیست بلکه هدف کاهش جمعیت آنها به حدی است که کمترین خسارت را به کشاورز یا محیط زیست وارد کند. در حقیقت این روشی است که با عکس العمل محیطی بین موجودات زنده آفات را کنترل می کند.در یک محیط طبیعی یعنی جایی که بشر کمترین دخالت را در اکوسیستم دارد آفات و بیماری های گیاهی همیشه وجود دارند اما در صورت عدم دخالت مستقیم بشر جمعیت آنها همیشه در حال تعادل و به حد نرمال است.
یکی از عوامل مهم برای شروع کار کنترل بیولوژیک آشنایی با مراحل مختلف رشد آفات و شناسایی مرحله ای است که آنها بیشترین خسارت را به گیاهان وارد می کنند. بیشتر روش های کنترل بیو لوژیک بر پایه جذب بیشتر حشرات مفید در مزارع و باغات پایه ریزی شده اند. موجودات زنده ای که بیشتر برای کنترل بیولوژیک استفاده می شوند عبارتند از انگل ها،شکارچی ها، پاتوژن ها و خورنده علف های هرز(Weed feeder). کشاورزان می توانند آنها را از طریق پست خریداری نمایند .موجوداتی که برای این منظور استفاده می شوند می توانند شکارچی یا انگل باشند.
کنترل بیولوژیک از نظر اقتصادی روشی بهینه است. حتی در صورت عدم موفقیت کامل در مزرعه نسبت سود به هزینه B/C در این روش 11:1 است. بر اساس یک مطالعه تخمین زده می شود که در این روش برنامه های با موفقیت کامل در ازای یک واحد سرمایه 32 واحد سود را باز می گردانند.( 32:1 B/C) این درحالی است که در تحقیق مشابهی نسبت سود به سرمایه در کنترل شیمیایی آفات فقط 5/2 به 1 است.
برای شروع این روش باید از روش زندگی حشرات یعنی انگل یا شکارچی بودن،سیکل زندگی و مکان هایی که آنها برای زندگی ترجیح می دهند مطلع باشیم .حشرات راه های مختلفی برای تغذیه از سایر حشرات ابداع کرده اند. شکارچی ها مستقیما حمله میکنند و قربانی خود را می بلعند در حالی که انگل ها در روی بدن حشره دیگر تخم گذاری می کنند و هنگامی که لارو ها از تخم بیرون آمدند از اندام های داخلی بدن حشره میزبان تغذیه می کنند.
نمونه ای از حشرات شکارچی
<>

مقدمه

تعریف

کنترل بیو لوژیک از دیدگاه اقتصادی

کنترل بیولوژیک با استفاده از حشرات

• کنترل بیولوژیک زنبور پلیستز(Polistes)از طریق کفشدوزک(Ladybug)

کفشدوزک ها مخصوصا لارو های آنها شته هایی مثلGreenfly و Blackfly راشکار می کنند و از کرم ،پوسته بدن و لارو های کوچک آنها تغذیه می کنند. کفشدوزک ها شبیه سوسک هستند و با رنگ سیاه و قرمز بیشتر دیده می شوند. لاروهای آنها در ابتدا خیلی کوچکند ولی تا 17 میلی متر رشد می کنند. بدن آنها پوشیده از رنگ های سیاه یا خاکستری با لکه های مشخص قرمز یا نارنجی است. آنها بیشتر در باغات یافت میشوند و در زمستان در سوراخ ساقه های درختان به خواب می روند.
نمونه ای از حشرات انگل
<>

• کنترل بیولوژیک حشره White fly با استفاده از زنبور Encarsia formosa

این حشره یک زنبور کوچک است که به شکل انگل از حشره White fly تغذیه می کند. White fly نو عی حشره کوچک است که از آفات مهم گلخانه ای است. این حشره از شیره گیاهی تغذیه می کند و باعث پژمردگی و تشکیل تودهای کپکی سیاه بر روی گیاه می شود.این روش مخصوصا در صورت هجوم کم حشره مفید است و تا مدت زیادی محافظت ایجاد می کند. مکانیسم کنترل به این صورت است که زنبور روی پوسته لارو White fly تخم گذاری می کند. بعد از خروج لارو ها از تخم، آنها از لارو White fly تغذیه کرده و قبل از تبدیل آنها به شفیره آنها را از بین می برند. باید بلافاصله بعد از مشاهده اولین حشره بالغ White fly نسبت به رها سازی زنبورها اقدام کرد تا کنترل به نحو موثری صورت بگیرد.
کنترل بیولوژیک علف های هرز یکی از روش های کنترل علف های هرز است ،که از طریق قرار دادن آنها در معرض دشمنان طبیعی انجام می شود. بسیاری از علف های هرزی که امروزه در محیط های اطراف ما وجود دارند بومی مناطق دیگر بوده اند و از طریق بذر ، اندام رشد رویشی، باد، آب،حشرات و... به مناطق دیگر منتقل شده است.متاسفانه با انتقال علف های هرز به مناطق جدید دشمنان طبیعی آنان به همراه آنان منتقل نمی شوند در نتیجه آنها به راحتی قادر به رشد و نمو هستند، و حیات گیاهان بومی و مطلوب را به خطر می اندازند.
کنترل بیولوژیک روش هایی را پیشنهاد می کند تا تعادل طبیعی بین علف های هرز و محیط آنها برقرار شود. که از طریق معرفی حشرات و بیماری هایی است که به گیاهان مضر حمله می کنند.
_ یک روش کنترل شامل استقرار یک جمعیت از دشمنان طبیعی علف هرز است که قادر به ادامه حیات در محیط جدید می باشند.هدف ایجاد ممانعت برای رشد علف های هرز ،مخصوصا در مورد علف هایی که زمین های غیر زراعی را اشغال کرده اند،است.این روش با افزایش جمعیت یک عامل بیولوژیک (که معمولا یک حشره است )اجرا شده و تا زمانی که جلوی افزایش علف هرز را بگیرد ادامه می یابد . کنترل بیولوژیک علف هرز روشی تدریجی وطولانی است و تا 20 سال به طول می انجامد. اما در شرایط درست سودمند ترین و اقتصادی ترین روش کنترل است با توجه به اینکه اگر از عامل صحیحی برای کنترل استفاده شود کمترین خسارتی به محیط زیست وارد نمی کند.
<>

<>
عکس سمت چپ :شروع کنترل علف هرز Euphorbia esula توسط سوسک Aphtona oyparissiae که برای کنترل آزاد شده است.
عکس سمت راست :ممانعت از افزایش جمعیت علف هرز به شعاع 1KM_شش سال بعد

_روش دوم به کار بردن یک دشمن طبیعی است که ، مثل علفکش ها با علف هرزمستقیما در تماس باشد، مانند عوامل بیماری زای گیاهی. این روش بیشتر برای کنترل علف های هرز غلات و در مزارع استفاده می شود. در کانادا عوامل بیماری زایی که برای این منظور استفاده می شوند حتما باید در آن منطقه وجود داشته باشند و اجازه ورود از مناطق ذیگر را ندارند. شرایط مورد نیازی که یک عامل بیماری زا برای استفاده در روش کنترل بیولوژیک باید داشته باشد این است که با روش انتخاب توده ایجواب دهد و بعد از به کار بردن روی علف های هرز اثر قابل قبولی داشته باشد.
_کنترل بیولوژیک همچنین می تواند به طور غیر مستقیم از طریق اعمال روش های زراعی انجام شود .به این طریق که با سیستم کشت حفاظتی یا بدون شخم و جلوگیری از چرای دام در فصل های بخصوص باعث افزایش دشمنان طبیعی و میکرو ارگانیسم های خاک می شوند.
کنترل بیو لوژیک علف های هرز یک فرایند طولانی ،تدریجی و گران است اما تحقیقات نشان داده است که بازگشت سرمایه در این روش به طور کلی و در پایان کار 50:1 است و شاید تا 100:1. کنترل بیولوژیک در صورتی موفق است که قدرت رشد و فراوانی علف های هرز و همچنین هزینه های اقتصادی که آنها به کشاورزان تحمیل می کنند را کاهش دهد.

• انتخاب دشمنان طبیعی که از علف هرز یا آفت مورد نظر تغذیه می کنند.
• انجام مطالعات گسترده روی عامل بیولوژیک تا زمانی که مطمئن شوند که تنها به علف هرز یا آفت مورد نظر حمله می کند.
• انجام آزمایشات ناحیه ای
• تایید توسط سازمان محیط زیست و سازمان های دیگری که با توجه به کشور های مختلف فرق می کند.

کنترل بیو لوژیک علف های هرز

مراحل انتخاب یک عامل کنترل بیولوژیک قبل از آزاد شدن در محیط

 
الف) بطور كلي حشرات مهم‌ترين گروه از موجوداتي هستند که در برنامه‌هاي کنترل بيولوژيک به عنوان هدف مطرح بوده‌اند. آفات (حشرات) به دليل ازدياد، تنوع گونه و مهاجرت به نقاط جديد موجبات ورود حشرات شكارگر از مناطق ديگر را براي کنترل‌شان ايجاد كرده‌اند.  
اما مهم‌ترين راسته‌اي که تعدادي از گونه‌هاي آن تحت کنترل بيولوژيك قرار گرفته‌اند راسته (Hemiptera) مي‌باشد.       
در جلسات قبل گفته شده که راسته (Homoptera) در بر گيرنده شته‌ها، شپشک‌ها، سفيدبالک‌ها و پسيل‌ها مي‌باشند. همين حشرات هستند که در روي گياهان زينتي جزء مهمترين آفات محسوب مي‌شوند لذا امکان کنترل بيولوژيک آفات گياهان زينتي بسيار زياد است.       
چرا بيشترين برنامه کنترل بيولوژيک برعليه حشرات راسته (Homoptera) صورت مي گيرد؟
بدليل اينکه تعداد زيادي از گونه‌هاي راسته (Homoptera) به همراه گياهان زينتي و محصولات کشاورزي از منطقه پراکنش بومي خود وارد منطقه جديدي شدند كه فاقد دشمنان طبيعي بودند. لذا براي مبارزه با اين آفات، دشمنان طبيعي اين حشرات نيز از منطقه پراکنش آن‌ها به منطقه جديد وارد شدند تا تحت کنترل در آيند. در ضمن بسياري از حشرات اين راسته مانند شپشک‌ها غير متمرکز بوده بنابراين امکان کنترل بيولوژيک آن‌ها فراهم است.     
ب) گروه ديگري از حشرات مورد نظر در برنامه‌هاي کنترل بيولوژيک کنه‌ها هستند. مخصوصاً سه خانواده (Eriophidae)، (Tarsonemidae) ،(Tetranychidae) جزء مهم‌ترين کنه‌هاي گياهخوار هستند که بر عليه آن‌ها کنترل بيولوژيک انجام شده است.      
ج) دسته ديگر اين حشرات، حلزون‌ها و راب‌ها هستند که به آن‌ها ليسَک نيز گفته مي‌شود. براي کنترل بيولوژيك حلزون‌ها و راب‌ها کوشش‌هايي انجام شده است ولي نتيجه بخش نبوده است.
د) گروه ديگري از موجودات مورد بحث، علف‌هاي هرز هستند، بطور کلي ۱۱۶ گونه از علف‌هاي هرز در ۳۲ خانواده با عنوان هدف برنامه‌هاي کنترل بيولوژيک تاکنون مطرح بوده‌اند که ۵۰ درصد آن‌ها متعلق به سه خانواده Cactacea ، Mimosacea ، Asteraceae هستند.
ذ) علاوه بر اين‌ها، بيماري‌هاي گياهي و مهره‌داران هم مي‌توانند از اهداف برنامه‌هاي کنترل بيولوژيک باشند، حتي انسان مي‌تواند در برنامه‌هاي کنترل بيولوژيک به عنوان يک هدف قلمداد شود.

بیماری آنتراکنوز مو یکی دیگر از بیماری های این گیاه می باشد,لکه های مشخصی روی دانه های انگور ایجاد می نماید که به همین جهت به آن پوسیدگی چشم پرنده ای (Bird's eye rot)نیز گفته می شود.مدرکی از پلینی(Pliny)در دست است که این بیماری در قرن اول در ایتالیا شیوع داشته است.در فرانسه در یک کلکسیون بیماری های گیاهی ,نمونه ای از این بیماری وجود دارد که در سال 1839 جمع آوری شده است.از سال 1900 مطالعاتی توسط کارشناسان آمریکا و اروپا انجام گردید که بیشتر مطالعات انجام شده مربوط به ویالا(Viala) و پاکوتت(Pacottet) در فرانسه می باشد که در سال های 1904 و 1906 منتشر گردیده است.این بیماری در آمریکا شیوع دارد ,ولی واریته کونکورد(Concord) که در بیش تر نواحی کاشته می شود مقاومت کاملی در برابر این بیماری داشته و به ندرت به آن صدمه وارد می شود .این بیماری علاوه بر اروپا و آمریکا در جنوب آفریقا ,استرالیا و زلاند جدید نیز شیوع دارد.

علائم بیماری:

این بیماری به تمام قسمت های هوایی و جوان مو صدمه می زند.روی قسمت های سبز گیاه در وهله اول لکه های قهوه ای رنگ کمی گود که از حاشیه برآمده تیره ای احاطه شده به وجود آمده و رشد می کند.این قسمت ها با تمام برگ های مبتلا خشک شده و سوخته به نظر می آید,همچنین روی جوانه های پیرتر بیماری به قسمت های داخلی پیش رفته چوب را خراب کرده و جوانه ها به زودی خشک می شود.شکل خارجی لکه ها روی ساقه هاس جوان بیضی و در طول محور ساقه کشیده اند.بالاخره رشد این لکه ها به وسیله طبقه ی چوب پنبه ای محدود می شود.اغلب از آنجایی که قسمت های مبتلا قادر نیستند رشد طبیعی خود را ادامه دهند در اثر رشد و نمو قسمت های سالم ساقه ها شکل طبیعی خود را از دست می دهند. همچنین روی دمبرگ ها و پیچک های مو زخم هایی شبیه لکه های فوق دیده می شود. روی برگ ها لکه ها در مرحله ی اول شباهت زیادی به لکه های روی جوانه ها داشته ولی به زودی بیماری تمام ضخامت برگ را فرا می گیرد.لکه ها روی برگ مدور بوده و در صورتی که برگ خیلی جوان باشد قسمت های مختلف شکل طبیعی خود را از دست می دهند.روی حبه ها بیماری به شکل لکه های گرد قهوه ای رنگی که از حاشیه تیره ای احاطه شده ظاهر می شوند و اغلب ممکن است چند لکه باهم ارتباط پیدا کرده لکه ی بزرگ نامنظمی را به وجود بیاورند.خسارت بیماری حبه ها اغلب منحصر به تولید این لکه ها روی پوست بوده و قسمت های داخلی حبه رشد طبیعی خود را کرده و سالم می ماند.تخمدان های جوان هم قبل از اینکه گل ها کامل شوند ممکن است آلوده گردند.

عامل بیماری:

عامل بیماری قارچی است به نام Gloeosporium ampelophagum ,کنیدی های قارچ عامل یبیماری تک سلولی ,بی رنگ,تخم مرغی یا کشیده و به اندازه 3-2*6-5 میکرون می باشد.کنیدی ها در تمام دوره فصل رویشی به استثنای هنگامی که هوا بسیار مرطوب است تشکیل می شود.مرحله ی جنسی قارچ را در بهار در داخل شانگرهایی که روی شاخه های بریده و افتاده وجود دارند می توان پیدا کرد.آسکوکارپ ها کوچک و به صورت اندام های سیاه بوده که آسکها را در خود فرا گرفته اند .آسکوسپورها بی رنگ,دارای سه جدار عرضی و 4/5-4*16-15 میکرون اندازه دارد.

مبارزه:

در مناطقی که احتمال شیوع بیماری می رود بایستی اقدام به کاشت واریته های مقاوم مو نمود.بنابر گزارشات موجود واریته های آمریکایی کنکورد((Conord, Delaware,Moore's Early,Niagara در مقابل آنتراکنوز مقاوم در حالی که واریته های Campbell Early,Catavaba,Norton,Diamond,Champion حساس هستند.از بین واریته های مقاوم نیز واریته Concord بیش از همه مقاوم و خیلی به ندرت ممکن است مبتلا به آنتراکنوز شود.در بعضی از مناطق دیگر جهان نیز گزارشاتی در این مورد انجام گرفته است.مثلا ً از آفریقای جنوبی گزارش شده که واریته های Muscadel, Sultana و Walthan cross بسیار حساس می باشد,در صورتی که واریته های Ferdinand de lesseps و Golden Queen مقاوم هستند و واریته های Raisin blanc,Stein,Gros Colman خیلی به ندرت ممکن است مبتلا به آنتراکنوز شوند.در شیلی واریته Negra pais که حدود 90 درصد موستان ها را تشکیل می دهد در مقابل آنتراکنوز بسیار حساس است.سم پاشی علیه این بیماری در دو نوبت زمستان و بهار صورت می گیرد.در زمستان قبل از باز شدن جوانه ها با محلول سولفات مس(5کیلوگرم در صد لیتر آب) پایه های مو را سم پاشی می نمایند و سم پاشی بهاره پس از آنکه ساقه های جوان طولشان به 20-25 سانتیمتر رسید انجام می گیرد. سم پاشی هایی که معمولا ً علیه سایر بیماریهای مو انجام می شود,روی آنتراکنوز نیز موثر واقع می گردد.تعداد سم پاشی در بهار بستگی به شرایط جوی و شدت بیماری دارد.

كرفس گیاهی است علفی، به ارتفاع ۲۰ تا ۶۰ سانتی متر كه ساقه ای منشعب دارد . برگ های آن شفابخش و ضخیم و گلهای آن كوچك و به رنگ سفید یا سفید مایل به سبز است . قسمت مورد استفاده این سبزی قسمتهای مختلف آن به ویژه ریشه و برگ آن است .

اگرچه کرفس را می‌توان در هر فصلی پیدا کرد اما بهترین طعم را در فصل تابستان دارد. رشد کرفس به اندازه ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر است و از برگهایی تشکیل شده است که بوسیله ساقه به هم متصل شده است و شکلی خرطومی‌پیدا می‌کند. کرفس گیاهی دو ساله است که متعلق به خانواده آمبلیفریا می‌باشد و گیاهانی مانند هویج، رازیانه،‌ جعفری و شوید نیز به آن تعلق دارند. اگرچه همه از ساقه کرفس استفاده می‌کنند اما برگ، ریشه و دانه‌های آن نیز می‌توانند بعنوان غذا و همچنین درمانهای طبیعی استفاده گردند.

جوندگان به گروهی از جانوران پستاندار گفته می شود که از روی خصوصیات دندانها از سایر گروهها متمایز می شوند. بدین ترتیب که در فک پائین دارای جفت و در فک بالا دارای یک یا دو جفت دندان ثنایا می باشند. این دندانها درشت و فاقد ریشه بوده و ارتفاع آن همیشه ثابت است. در این جانوران دندان آسیاب مطلقاً وجود ندارد و جای آنها روی فک خالی و نمایان است. در اغلب جوندگان رودة کور خیلی رشد کرده است. از نظر طبقه بندی جوندگان به دو زیر راسته تقسیم می شوند:

لینک عکس بالا شته سیاه باقالا

مجازات كشاورزان گنهكار

انسان معاصر با مسائل زیادى مواجه است كه یكى از آنها موضوع امنیت غذایى است. فقر، قحطى و گرسنگى، پدیده هایى هستند كه گرچه ما قاره سیاه را نماد آن مى دانیم اما در گوشه و كنار این جهان پهناور مى توان از آن سراغ گرفت. علت عمده قحطى ها، تباه شدن محصولات كشاورزى است كه در اثر عوامل گوناگونى اتفاق مى افتد. خشكسالى، سرماى ناگهانى هوا و شرایط نامناسب انباردارى مى توانند به از بین رفتن این محصولات منجر شوند. اما شاید بتوان گفت نقش آفات و بیمارى هاى گیاهى در این میان برجسته تر است. به عنوان مثال علت قحطى زمان حضرت یوسف كه در كتب مقدسى چون قرآن و تورات به آن اشاره شده، به بیمارى زنگ سیاه گندم نسبت داده مى شود.
پدیده شوم آفات و بیمارى هاى گیاهى، از سالیان دور مطرح بوده است. در دوران باستان مردم و حتى برخى فلاسفه، طبق عقاید خرافى وقوع بسیارى از پدیده ها را ناشى از خشم خدایان مى پنداشتند. در آن زمان بلاى آفات و بیمارى هاى گیاهى نیز از این عقیده مستثنى نبوده و آن را مجازات كشاورزان گنهكار از سوى خدایان خشمگین مى دانسته اند. به طورى كه رومیان براى زنگ گندم، رب النوعى به نام روبیگو (Robigo) قائل بودند و هر ساله براى رضایت آن و جلوگیرى از وقوع این بلاى آسمانى، مراسم مذهبى گوناگونى شامل قربانى كردن سگ و... انجام مى شده است!
به هر روى هنوز هم كشاورزان در همه جاى دنیا البته به نسبت هاى متفاوت دست به گریبان این پدیده شوم هستند كه هر ساله مقادیر زیادى از انرژى زارعین را مى گیرد و در عوض خسارت هنگفتى نصیبشان مى كند. با این همه كشورهاى توسعه یافته با بهره گرفتن از خرد، دانش و تكنولوژى نوین توانسته اند تا حد زیادى از آسیب آفات و بیمارى هاى یاهى در امان باشند تا جایى كه بسیارى از این كشورها اكنون با مسئله مازاد تولید مواجه اند. این در حالى است كه كشورهاى در حال توسعه متاسفانه همچنان تاوان سنگین ناتوانى خود در بهره گیرى از تكنولوژى مدرن را مى پردازند. ناآگاهى و عدم دسترسى به روش هاى جدید كنترل آفات و بیمارى هاى گیاهى و تكیه بر روش هاى سنتى و پرخطرى چون استفاده مكرر و بى رویه و بدون منطق از سموم آفت كش، باعث شده این كشورها نه تنها موفقیتى در این زمینه نداشته باشند كه انسان و محیط زیست را نیز قربانى فعالیت هاى نادرست خود نمایند.
البته در سال هاى اخیر و با توجه بیشتر بشر به محیط زیست، نگاه جستجوگر انسان خردمند توانسته راهى را براى كنترل آفات و بیمارى هاى گیاهى بیابد كه مفید و در عین حال بیشتر از دیگر راه كارها به طبیعت نزدیك باشد. یكى از روش هاى مناسب كنترل بیولوژیك نام دارد كه در برنامه مدیریت تلفیقى آفات لحاظ شده است. این نوشتار تلاش دارد نگاهى گذرا داشته باشد به چرایى و چگونگى كنترل بیولوژیك آفات گیاهى.
• تاریخچه اى از كنترل بیولوژیك

به گزارش ایسنا, دكتر كیارش ساعتچی كارشناس طب مكمل‌, پزشكی ذهن بدن و مدیریت استرس با اشاره به این مطلب افزود: چندین هزار سال پیش- مصریان باستان كشف كردند كه با عسل می‌توان جراحت ها را درمان كرد. وی ادامه داد:از این رو پمادهایی كه با عسل تهیه می شد در درمان جراحت های سربازان جنگی استفاده می شد.

دكتر ساعت چی افزود: امروزه به علت مقاوم شدن اكثر میكروب ها به آنتی بیوتیك های موجود, استفاده از عسل در پزشكی مجددا مورد توجه قرار گرفته‌است به طوری كه بر اساس مطالعات انجام شده توسط متخصصان دانشگاه بن در آلمان‌, حتی اغلب زخم های كهنه عفونی و آلوده به باكتری‌, پس از مدت كوتاهی در اثر درمان با عسل‌, التیام مییابند.