مگس ها معمولا” در زمستان می میرند. با این همه برخی از آنها زمستان را پشت سر میگذارند، اما این کار فقط در وضعیتی کاملا” مطلوب امکان پذیر است. مگس ها اگر بتوانند درون انبارها یا داخل اماکن مسکونی؛ یعنی جاهایی که مواد آلی و گرمای کافی برای خوردن و تولید مثل وجود دارد، پناه بگیرند، میتوانند زمستان هم زنده بمانند و در فصل بهار ما شاهد حضور آنها در همه جا باشیم

طول عمر طبیعی مگس، حتی در بهترین وضعیت، در شمال خط استوا 7 تا 21 روز است. مهمترین عامل تغییر طول عمر این حشره، گرمای محیط اطراف آن است. مگسها وقتی دما به زیر صفر میرسد یا بیش از حد گرم می شود، گروه گروه میمیرند.

هر چند مگس ها بعلت عدم فعالیت ، بیشترین طول عمر را در هوای سرد دارند، اما تولید مثل فراوان آنها هنگامی صورت میگیرد که هوا گرم، غذا فراوان و رطوبت در حد متعادل باشد. زمستان آنها را چنان از تمام این شرایط مطلوب محروم میکند که نه تنها قادر به زندگی نیستند، بلکه مجال تولید مثل را هم نمی یابند. وزارت کشاورزی امریکا مدعی است که هیچ دلیلی مبنی بر حیات مگس در فاصله پائیز تا بهار وجود ندارد. (این ادعا جواب نکته دیگری است؛ چرا در بهار مگس اینقدر کم دیده می شود؟ )

اکنون این پرسش پیش می آید که مگسها چگونه دوباره شروع به تولید مثل میکنند؟ گروهی معتقدند که مگس ها نیز همانند برخی از حشرات دیگر، زمستان خوابی میکنند. اما نادرستی این نظریه به اثبات رسیده است. معدود مگسهایی را که در اول بهار می‌یابیم عمدتا” نتیجه تولید مثل همان مگسهایی هستند که با یافتن جایی مناسب، زمستان را پشت سر گذاشته‌اند. برخی از مگسهایی که زمستان را پشت سرگذاشته اند، بالغ نیستند و کم و بیش در مراحل اولیه تکامل خود به سر میبرند. مگس تخم هایش را معمولا” درون زمین، شکافها، چوب و یا کودهای حیوانی میریزند. این تخم ها در عرض یک تا چهار ساعت به لارو تبدیل می شوند. لارو مگس در مرحله چهار روزه اش، همانند لارو تمام حشرات دیگر از گیاهان یا مواد حیوانی پوسیده تغذیه میکند. همچنان که لارو مگس بزرگ میشود، به حالت شفیرگی، حالتی که حدود پنج روز زمان میخواهد، درمی‌آید. در این فاصله، حشره همان طور که در حالت دگرگونی است، استراحت هم میکند.